Voor het weergeven van de inhoud op deze pagina is een nieuwe versie van Adobe Flash Player vereist.

Adobe Flash Player ophalen

Het belang van aanraking

'Aangeraakt'                                          
en 'geraakt' worden...                          

Nadine                                                        

 


 

In onze moderne, hectische maatschappij hebben we het vaak zo druk met van alles en nog wat dat we niet altijd tijd hebben voor lichamelijk contact. Toch is het aanraken en koesteren van een partner, een kind, een familielid, een vriend onmisbaar voor een gezonde, gelukkige manier van leven.

 

De tastzin is het eerste zintuig dat tot ontwikkeling komt en het laatste wat intact blijft.

 

Onze huid is bedekt met receptoren van gevoelszenuwen, die prikkels ontvangen door warmte, koude, aanraking, druk en pijn. De signalen van de receptoren gaan via de gevoelszenuwen naar het ruggenmerg en de hersenen, waar de gewaarwordingen worden geregistreerd en geïnterpreteerd. Dit proces gaat ons hele leven door en onze tastzin functioneert vierentwintig uur per dag, zelfs als we slapen.

Pasgeboren baby’s verwerken de meeste informatie via de huid. In de moederschoot wordt de foetus omsloten door de baarmoederwand, wat een troostend, geborgen en geruststellend effect heeft. Na de geboorte moet de baby het doen zonder de steun waar hij negen maanden lang aan gewend is geweest.

 

Aanraking is essentieel om dat gevoel van steun te laten voortduren.

Een baby moet worden gedragen en gewiegd in de armen van zijn moeder, in nauw contact met haar lichaamswarmte, zodat hij leert om zich in de buitenwereld aan te passen aan temperatuursveranderingen en open ruimten.

Aanraking speelt ook een bijzondere rol als we ouder worden en ‘minder’ voeling krijgen met de buitenwereld. Onze behoefte aan aanraking verdwijnt niet met het ouder worden… ze wordt alleen maar sterker! Bij dementerenden is het vaak nog de enige manier om contact te maken.


Dankzij de emotionele betrokkenheid van de aanraking kunnen we 'afzondering'
en 'afgeslotenheid' doorbreken en warmte en liefde overbrengen.

 

In onze houding ten opzichte van aanraking spelen belangrijke, sociale en culturele verschillen mee. In sommige culturen is het ongebruikelijk elkaar aan te raken, terwijl in andere culturen zo veel wordt omhelsd en gekust… dat het voor buitenstaanders vreemd kan overkomen.

 

Wat onze culturele achtergrond dan ook moge zijn…
iedereen heeft een aangeboren vermogen om aan te raken en de behoefte om aangeraakt te worden.
Bij sommigen moet dit vermogen alleen 'opnieuw' ontwikkeld worden…
en hoe kan dat beter dan met een massage?

 

Massage biedt niet alleen therapeutische voordelen, massage kan ook onderliggende barrières doorbreken. Massage is daarom bijzonder waardevol in onze westerse maatschappij, omdat aanraken in onze maatschappij sterk beperkt en geformaliseerd is.

In een wereld vol dure apparaten die het leven vergemakkelijken, kan het tóch heerlijk zijn om plezier te verschaffen met behulp van onze handen.

In Azië speelt aanraking in het dagelijks leven een zeer grote rol en behelst aanraking de genezing van lichaam en ziel. Voor de Yanomani-stam bv. (zie foto bovenaan), die in het regenwoud in Brazilië leeft, gaat het uitwisselen van nieuws en informatie, altijd gepaard met aanraking.

 

Onze westerse geneeskunst daarentegen ziet lichamelijke symptomen vaak los van de persoon als geheel.

En tóch wordt massage al eeuwenlang gebruikt om het lijden te verlichten!

 

Daarom nodig ik u uit, om een bezoek te brengen aan de subtiele,
natuurlijke wereld van zintuiglijke ontspanning en genot.
Voel wat dit met je doet…!