Ook bij dit proces wil ik je graag zorgvuldig en liefdevol begeleiden
...
Mijn eigen levensverhaal...
Ik heb twee keer wat men noemt een burn-out ervaren. Wat is een burn-out?
En, wat nu? Opladen, bijtanken en weer verder gaan? Is dat een oplossing? Dat deed ik bij mijn eerste burn-out. Het gevolg was, dat ik enige jaren later een tweede burn-out kreeg. En die was catastrofaal!
Ik moest dus iets anders doen, als zorgen dat ik zo snel mogelijk weer op de been was, om weer mee te kunnen draaien in de maatschappij.
Nu was het zo, dat toen ik voor de tweede keer op de bodem terecht kwam – want zo voelde het – ik een andere weg op moest... als de eerste keer. Bij de eerste keer heb ik de reguliere weg bewandeld, zoals de reguliere geestelijke geneeskunde.
Bij de tweede burn-out ging ik een andere weg op. De reguliere weg had ik al eerder bewandeld, ik had toendertijd uitgerust maar niets geleerd. Want nu was het weer zover, en nog ernstiger als de eerste keer. Nu kon ik in werkelijk helemaal niets meer, als alleen slapen en huilen. Ik zat nog dieper op de bodem.
Het duurde maanden, eer ik een begin had gemaakt met de acceptatie van de situatie, dat ik voorlopig aan werken niet moest denken, dat ik dat nu los kon laten. En dat ik kon gaan beginnen met uitzoeken wie ik werkelijk was, en wat ik werkelijk wilde. Ik kon gaan ophouden 'aardig gevonden te willen worden', en anderen steeds een plezier te doen. Ik kon gaan leren mijzelf aardig te vinden, en mijzelf een plezier te doen.
De burn-out zorgde hiervoor. Ik kon niet meer meedraaien in het maatschappelijk bestel van werken, sociale contacten, feestjes... . Deze moeheid die ik diep vanbinnen voelde was onbeschrijflijk. Elke cel vanbinnen voelde niet alleen moe maar ook uitgeput aan. Hele dagen slapen. Huilen en slapen.
(Straks kom ik nog terug op de symptomen die een burn-out met zich mee kan brengen).
Het voordeel van deze situatie, was dat ik mij nu kon gaan richten op mezelf. Allerlei aardse zaken, waarmee ik mij toen wél nog bezig hield, kon ik niet meer. Ik zat lichamelijk volledig vast!
Wat ik wél kon, was mijn ogen sluiten, en naar binnen gaan. Op reis gaan in mezelf en voelen vanbinnen. Wat kom ik tegen, wie ben ik, wat wil ik… Anderen hebben een mening over mij, of over wat goed is voor mij, maar... wat wil ik nu zelf?
Het duurde lang, voordat ik kon zien dat wat er met me gebeurde, in dienst stond van mijn persoonlijke groei. Als je op de bodem zit, is er maar één weg mogelijk, en dat is de weg 'omhoog'!
In geval van een burn-out kunnen allerlei klachten ontstaan, zowel lichamelijk als geestelijk. Het belangrijkste verschil tussen burnout en stress is dat, als de oorzaak wordt weggenomen, iemand zich bij stress wel weer vrij snel beter voelt en kan herstellen, terwijl bij burn-out de verschijnselen blijven.
Burn-out ontstaat meestal doordat je jarenlang over je grenzen heen bent gegaan, zonder naar je lichaam te luisteren, dat als je terugkijkt, allang de signalen heeft opgegeven.
Bij langere (jarenlange) periodes van stress, vooraf, kan het ook vaak jaren duren eer je volledig hersteld bent.
Bij mij duurde het meer dan één jaar eer ik van mijn burn-out enigszins hersteld was.
Het zijn in ieder geval geen slappelingen die burn-out geraken.
Het zijn meestal harde werkers, op wie men altijd een beroep kan doen en die van zichzelf vinden dat ze altijd 'moeten'
klaar staan en presteren.
Het zijn idealisten, perfectionisten. Ze zijn zeer loyaal en plichtsgetrouw. Ze kunnen niet of nauwelijks grenzen stellen. Het zijn 'gevoelige' mensen!.
Je bent voortdurend uitgeput, opgebrand, alle energie lijkt opgebruikt, je raakt niet meer uitgeslapen, komt niet tot rust, je ontspant niet meer, of kunt soms de slaap niet meer vatten.
Je raakt langzaam meer zeker burn-out-sider, je voelt je bij niets meer echt betrokken, ook niet bij jezelf, je raakt gefrustreerd, je wordt overspoeld door negatieve emoties. Woede, angst en depressie slaan toe. Voor je ogen speelt zich een waar drama af, je wordt gedwongen toe te kijken en de prijs te betalen.
In welke zin heb je hiervoor gekozen om midden in dit persoonlijk drama verzeild te geraken?
Welke zijn de oorzaken die aan het burn-out-drama ten grondslag liggen?
Burn-out weerspiegelt in wezen het ganse menselijke drama, het is de parameter van de wanverhouding tussen wat mensen werkelijk zijn en wat ze doen. In de uiterlijke onvrijheid van elke dag worden mensen ook innerlijk onvrij. Met laat zich meesleuren in het gewoel van het leven, en mist de nodige klaarheid om heel verschillende indrukken te verwerken.
Als 'mensheid' staan we voor een enorme uitdaging om al deze crisis verschijnselen aan te pakken. Het is een kans tot individuele en collectieve groei, meer dan ooit!
Aanvaarding van dat wat er is, is dé eerste sleutel om deze situatie van 'zelfvervreemding' aan te pakken.
Daar, in je innigste in-eigen moment, ligt alles glashelder, doorzichtig voor je. Durf je eigen levensritme nu te grijpen. Realiseer dat je niet kunt vermijden zaken op te geven om met jezelf in het reine te komen, en je eigen plaats te vinden in de wereld waar het 'echt goed' is om te zijn, en op die manier iets van blijvende waarde te creëren. Ontdek je levensvuur, vanuit je standvastigheid in het moment.
Het unieke van deze tijd is dat we nu de mogelijkheid krijgen om tot ware zelfkennis door te dringen.
Wie zijn we werkelijk? Waar komen we vandaan, wat is het doel en waar gaan we heen? Waarmee zijn wij als collectieve groep bezig? Wat veronderstelt die ambitieuze energie te zijn? Waarom eist ze haar tol? Wanneer gaan we de illusie van
status, materieel welzijn, financiële zekerheid... doorprikken?